Daily Devotion

วันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ 2026

วันพุธรับเถ้า

กลางคืนผ่านพ้นไปแล้ว และวันใหม่เปิดอยู่ เบื้องหน้าเรา

เราร่วมใจอธิษฐาน ด้วยจิตใจเป็นหนึ่งเดียว

(สงบใจ ในความเงียบ)

ในขณะที่เราชื่นชมยินดี ในของประทานแห่งวันใหม่นี้

ขอให้แสงสว่างแห่งพระพักตร์ ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

จุดไฟรักในใจของเรา เพื่อพระองค์

บัดนี้และสืบไปเป็นนิตย์

อาเมน

.

.

สดุดี 38:1-4, 21-22 

ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงดุว่าข้าพระองค์ด้วยโทสะ 

หรือตีสอนข้าพระองค์ด้วยพระพิโรธเลย 

เพราะลูกธนูของพระองค์จมเข้าไปในข้าพระองค์ 

และพระหัตถ์ของพระองค์ลงมาเหนือข้าพระองค์ 

เนื่องด้วยความโกรธของพระองค์ 

จึงไม่มีความปกติในร่างกายของข้าพระองค์ 

เนื่องด้วยบาปของข้าพระองค์ 

จึงไม่มีความสมบูรณ์ในกระดูกของข้าพระองค์ 

เพราะความชั่วของข้าพระองค์ท่วมศีรษะ 

มันหนักเหมือนภาระ ซึ่งหนักเหลือกำลังข้าพระองค์ 

ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ 

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าทรงอยู่ไกลจากข้าพระองค์ 

ข้าแต่องค์เจ้านาย ผู้ทรงเป็นความรอดของข้าพระองค์ 

ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์เถิด

พระสิริจงมีแด่พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ เหมือนในปฐมกาล บัดนี้และตลอดไปเป็นนิตย์ อาเมน

.

.

1 ทิโมธี 6:6-10, 17-19

อันที่จริง การอยู่ในทางพระเจ้าพร้อมกับมีความพอใจก็เป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวง เพราะว่าเราไม่ได้เอาอะไรเข้ามาในโลกเช่นไร เราก็เอาอะไรออกไปจากโลกไม่ได้เช่นกัน ถ้ามีอาหารและเสื้อผ้า เราก็ควรพอใจในสิ่งเหล่านั้น ส่วนพวกที่อยากร่ำรวยก็ตกอยู่ในการล่อลวงและติดกับดักของความอยากมากมายที่โง่เขลาและอันตราย ซึ่งฉุดคนเราให้ลงไปสู่ความพินาศและความย่อยยับ เพราะว่าการรักเงินทองเป็นรากเหง้าของความชั่วทั้งหมด ความโลภเงินทองนี้ที่ทำให้บางคนหลงไปจากความเชื่อ และตรอมตรมด้วยความทุกข์มากมาย

ส่วนพวกที่มั่งคั่งในชีวิตนี้ จงกำชับพวกเขาไม่ให้เย่อหยิ่ง หรือมุ่งหวังในทรัพย์ที่ไม่ยั่งยืน แต่ให้มุ่งหวังในพระเจ้าผู้ประทานทุกสิ่งแก่เราอย่างบริบูรณ์ เพื่อให้เราได้ชื่นชม จงกำชับพวกเขาให้ทำการดี ให้ทำการดีมากๆ ให้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และแบ่งปัน การทำเช่นนี้เป็นการสะสมทรัพย์ที่เป็นรากฐานอันดีสำหรับตนในภายหน้า เพื่อพวกเขาจะยึดมั่นในชีวิต คือชีวิตที่แท้จริงนั้น

นี่คือพระวจนะของพระเจ้า

ขอบพระคุณพระเจ้า

.

.

บทใคร่ครวญ: ความมั่งคั่งที่แท้จริงในวันพุธรับเถ้า

วันพุธรับเถ้า (Ash Wednesday) เป็นจุดเริ่มต้นของเทศกาลมหาพรต วันที่เราน้อมรับเถ้าธุลีบนหน้าผาก เพื่อเตือนสติด้วยถ้อยคำอันทรงพลังว่า:

“จงระลึกว่าเจ้าเป็นธุลีดิน และเจ้าจะกลับเป็นธุลีดินดังเดิม

จงกลับใจจากความบาป และซื่อสัตย์ต่อพระคริสต์”

ท่ามกลางโลกที่หมุนไปอย่างรวดเร็ว เรามักหลงลืมความจริงข้อนี้ เราตื่นมาพร้อมกับภาระทางเศรษฐกิจ รายจ่ายที่รออยู่ และความกังวลในหน้าที่การงาน คำถามที่ว่า “อนาคตฉันจะเป็นอย่างไร?” ผลักดันให้เราวิ่งไล่ล่าความสำเร็จและสะสมทรัพย์สิน เพื่อสร้างเกราะกำบังความกลัวในจิตใจ

แต่อัครทูตเปาโลได้เขียนจดหมายถึงทิโมธี เตือนสติด้วยความจริงที่สอดรับกับรอยเถ้าบนหน้าผากของเราอย่างยิ่ง: “เพราะว่าเราไม่ได้เอาอะไรเข้ามาในโลกเช่นไร เราก็เอาอะไรออกไปจากโลกไม่ได้เช่นกัน”

นี่คือการ “ตรวจสอบบัญชีชีวิต” ที่เที่ยงตรงที่สุด ไม่ว่าตัวเลขในบัญชีธนาคารจะมีมากเพียงใด บ้านจะหลังใหญ่แค่ไหน หรือตำแหน่งจะสูงส่งเพียงใด เมื่อถึงวาระสุดท้าย เราทุกคนล้วนจากไป “ตัวเปล่า” เหมือนกัน

บทเรียนสำคัญ 2 ประการจากพระวจนะตอนนี้ ที่จะช่วยหนุนใจเราในเทศกาลมหาพรต คือ:

1. รู้ทันกับดักของความกังวล

เปาโลเตือนเราว่า “การรักเงินทองเป็นรากเหง้าของความชั่วทั้งหมด” ท่านไม่ได้กล่าวว่า “เงิน” คือความชั่ว แต่ “ใจที่รักและฝากความหวังไว้ที่เงิน” ต่างหากที่เป็นปัญหา

สำหรับหลายคนที่กำลังดิ้นรน เราอาจแย้งในใจว่า “ฉันไม่ได้อยากรวยล้นฟ้า แค่อยากมีกินมีใช้ให้อยู่รอด” แต่เมื่อใดที่ความกังวลเรื่องปากท้องเริ่มกัดกินความเชื่อ จนทำให้เรายอมประนีประนอมกับความถูกต้อง หรือละเลยความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง เมื่อนั้นเรากำลังก้าวเข้าสู่กับดักที่เปาโลเรียกว่า “การหลงไปจากความเชื่อ และตรอมตรมด้วยความทุกข์” (ข้อ 10) ปัญหาเรื่องการรักเงินทอง จึงไม่ใช่แค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่เป็นวิกฤตทางจิตวิญญาณ

2. ค้นพบความมั่งคั่งที่แท้จริง

ข่าวดีของวันพุธรับเถ้าไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราหดหู่ แต่เพื่อให้จิตวิญญาณของเราได้รับ “อิสรภาพ”

เปาโลเสนอสมการชีวิตใหม่ในข้อ 6 ว่า: ทางพระเจ้า + ความพอใจ = กำไรมหาศาล

พระเยซูคริสต์ทรงยอมยากจนเพื่อให้เรามั่งคั่งในพระคุณ พระองค์สละบัลลังก์มาบังเกิดในรางหญ้า และสิ้นพระชนม์อย่างยากไร้ เพื่อชำระหนี้บาปที่เราไม่มีวันจ่ายไหว และมอบ “ชีวิตที่แท้จริง” ให้แก่เรา

พระวจนะในข้อ 18-19 หนุนใจให้เราตอบสนองพระคุณนี้ด้วยการ “ทำการดี… เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และแบ่งปัน” เพราะนี่คือการสะสมทรัพย์สมบัติสำหรับอนาคตที่แท้จริง เป็นทรัพย์ที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจพรากไปได้

การตอบสนองในเทศกาลมหาพรต

ท่ามกลางโลกที่วัดคุณค่าคนด้วย “รายได้” วันนี้ขอให้เราวัดคุณค่าตนเองใหม่:

1. หยุด: หยุดวิ่งตามกระแสโลกที่หลอกเราว่า “ต้องมีมากกว่านี้ถึงจะมีความสุข”

2. มอง: มองดูเถ้าถ่านที่หน้าผาก (หรือระลึกถึงความตาย) แล้วถามตัวเองว่า “เมื่อจากโลกนี้ไป อะไรคือสิ่งที่จะติดตัวเราไปได้?” คำตอบคือ จิตวิญญาณที่รักพระเจ้า และความดีที่เราได้กระทำต่อเพื่อนมนุษย์

3. วางใจ: หากกังวลเรื่องอนาคต ให้ใคร่ครวญข้อ 17 ที่ย้ำว่า “…(อย่า) มุ่งหวังในทรัพย์ที่ไม่ยั่งยืน แต่จงมุ่งหวังในพระเจ้าผู้ประทานทุกสิ่งแก่เราอย่างบริบูรณ์ เพื่อให้เราได้ชื่นชมยินดี”

พี่น้องที่รัก เรามาตัวเปล่า และจะกลับไปตัวเปล่า แต่ระหว่างการเดินทางนั้น เรามีพระเจ้าผู้ทรงเลี้ยงดู และนั่นคือความมั่นคงที่แท้จริงและเพียงพอที่สุด

ขอพระเจ้าประทานสันติสุขที่เงินทองซื้อไม่ได้ ให้แก่จิตใจของเราทุกคนในวันนี้ 

เราอธิษฐานด้วนกัน

“ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเป็นนิรันดร์

วันนี้ข้าพระองค์ทั้งหลายเข้ามาจำเพาะพระพักตร์พระองค์ ด้วยใจที่ตระหนักว่าเราเป็นเพียงธุลีดิน

ขอทรงโปรดยกโทษ ในยามที่ใจของข้าพระองค์ว้าวุ่นและกังวลกับทรัพย์สินในโลก จนลืมความมั่งคั่งในทางของพระองค์

ขอพระวิญญาณบริสุทธิ์สอนใจข้าพระองค์ ให้เรียนรู้ที่จะ ‘พอใจ’ ในสิ่งที่พระองค์ประทานให้

ขอเปลี่ยนความกลัวเรื่องอนาคต ให้เป็นความวางใจในการเลี้ยงดูของพระองค์

และขอให้เทศกาลมหาพรตนี้ เป็นช่วงเวลาที่ข้าพระองค์จะสะสมทรัพย์สมบัติในสวรรค์

ผ่านการรัก การให้ และการแบ่งปันตามน้ำพระทัยของพระองค์

ข้าพระองค์ขอฝากชีวิต จิตวิญญาณ และอนาคตไว้ในพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์

อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน”

.

.

เรานมัสการด้วยกันในเพลง ข้าเข้ามานมัสการ

Youtube Link

.

Link to today’s Morning Office