Daily Devotion

วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2026

สัปดาห์แรกของเทศกาลมหาพรต

กลางคืนผ่านพ้นไปแล้ว และวันใหม่เปิดอยู่ เบื้องหน้าเรา

เราร่วมใจอธิษฐาน ด้วยจิตใจเป็นหนึ่งเดียว

.

(สงบใจ ในความเงียบ)

.

ในขณะที่เราชื่นชมยินดี ในของประทานแห่งวันใหม่นี้

ขอให้แสงสว่างแห่งพระพักตร์ ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

จุดไฟรักในใจของเรา เพื่อพระองค์

บัดนี้และสืบไปเป็นนิตย์

อาเมน

.

.

สดุดี 10:1-4, 12-14 

“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ไฉนทรงยืนอยู่ห่างไกล? 

ไฉนจึงซ่อนพระองค์เสียในยามลำบาก? 

คนอธรรมข่มเหงคนยากจนอย่างลำพองใจ 

ขอให้เขาติดบ่วงแร้วอุบายที่เขาคิดขึ้นนั้น 

เพราะคนอธรรมอวดสิ่งที่จิตใจเขาปรารถนา 

และคนโลภแช่งด่าประณามพระยาห์เวห์ 

ด้วยความหยิ่งยโส คนอธรรมมิได้แสวงหาพระองค์ 

ความคิดทั้งสิ้นของเขาคือ “ไม่มีพระเจ้า” 

ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงลุกขึ้น 

ข้าแต่พระเจ้า ขอชูพระหัตถ์ขึ้น 

ขออย่าทรงลืมผู้ถูกข่มเหง 

ไฉนคนอธรรมจึงประณามพระเจ้า 

และพูดในใจตนเองว่า “พระองค์จะไม่ทรงเอาเรื่องเอาราว”? 

พระองค์ทรงเห็น 

เออ พระองค์ทรงพิเคราะห์ดูความลำบากและความเดือดร้อนแล้ว 

เพื่อพระองค์จะได้ทรงตอบแทนเขา 

คนอนาถามอบตัวไว้กับพระองค์ 

พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ลูกกำพร้า”

พระสิริจงมีแด่พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ เหมือนในปฐมกาล บัดนี้และตลอดไปเป็นนิตย์ อาเมน

.

.

กาลาเทีย 4:1-7 

“ข้าพเจ้าหมายความว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาสเลย ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติทั้งหมด แต่เขาก็อยู่ใต้บังคับของผู้ปกครองและพ่อบ้าน จนถึงเวลาที่บิดาได้กำหนดไว้

 เราก็เหมือนกัน เมื่อเป็นเด็กอยู่ เราก็เป็นทาสอยู่ใต้บังคับของภูตผีที่ครอบงำของจักรวาล แต่เมื่อครบกำหนดแล้ว พระเจ้าก็ทรงใช้พระบุตรของพระองค์มา ประสูติจากสตรีเพศและทรงถือกำเนิดใต้ธรรมบัญญัติ 

เพื่อจะทรงไถ่คนเหล่านั้นที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ เพื่อให้เราได้รับฐานะเป็นบุตร และเพราะท่านทั้งหลายเป็นบุตรแล้วพระองค์จึงทรงใช้พระวิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์ เข้ามาในใจของเราร้องว่า “อับบา (พ่อ)” เพราะฉะนั้น โดยพระเจ้าท่านจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไปแต่เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตรแล้ว ท่านก็เป็นทายาท”

นี่คือพระวจนะของพระเจ้า

ขอบพระคุณพระเจ้า

.

.

บทใคร่ครวญ: เราร้องว่า “อับบา (พ่อ)” 

มีความแตกต่างที่ชัดเจนอย่างยิ่ง ระหว่างการเดินเข้าตึกของ “พนักงาน” กับการเดินเข้าตึกของ “ลูกชายเจ้าของ”

พนักงานต้องสแกนบัตร เขาต้องระมัดระวังตัว กังวลว่าจะเข้างานสาย และหวังว่าจะไม่ถูกไล่ออก เขาอยู่ที่นั่นเพียงเพื่อทำหน้าที่ให้เสร็จไป

แต่ลูกชายเจ้าของ เดินเข้าไปเฉยๆ เขาเดินตรงไปเปิดตู้เย็น เอาเท้าพาดบนโซฟา เขาไม่ได้กังวลเรื่องการประเมินผลงาน แต่เขากำลังกังวลว่าเย็นนี้จะมีอะไรกิน ที่นั่นคือที่ของเขา

ในพระธรรมกาลาเทียบทที่ 4 เปาโลบอกเราว่า เป็นเวลาหลายศตวรรษที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ใช้ “ประตูทางเข้าสำหรับพนักงาน” เราเคยอยู่ “ใต้ธรรมบัญญัติ” เราเคยเป็นเหมือนผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาและผู้จัดการ เรากังวลเรื่องกฎระเบียบ เราเป็นเหมือนผู้เยาว์ฝ่ายจิตวิญญาณ

แต่เมื่อพระเยซูเสด็จมา พระองค์ไม่ได้แค่มาเพื่อ “เลื่อนตำแหน่ง” ให้เรา… แต่พระองค์ทรงเปลี่ยน “DNA” ของเรา

พระองค์ทรงเปลี่ยนทาส ให้กลายเป็นบุตร

“และเพราะท่านทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว พระเจ้าจึงทรงใช้พระวิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์ เข้ามาในใจของเราร้องเรียกพระเจ้าว่า ‘อับบา! (พ่อ) พระบิดา!’”

ในช่วงเทศกาลเลนท์ (Lent) นี้ หลายคนยังคงทำตัวเหมือนพนักงาน

เราตื่นนอนขึ้นมาเพื่อ “ตอกบัตรเข้างาน” ฝ่ายจิตวิญญาณ… เราวิตกกังวลด้วยคำถามที่ว่า เช้านี้ ฉันอ่านพระคัมภีร์หรือยัง? วันนี้ ฉันจะอดอาหารดีไหม? ช่วงนี้ ฉันละเว้นบาปได้หรือเปล่า?

ถ้าเราทำได้ดี เราก็มั่นใจ แต่ถ้าทำได้แย่ เราก็รู้สึกกลัวถูกไล่ออก

นี่เป็นวิถีชีวิตที่น่าสังเวชเหลือเกิน มันคือ “การเป็นทาสของหลักการพื้นฐานของโลก”

ข่าวประเสริฐกำลังเชื้อเชิญให้เรา “ลาออก” จากการเป็นพนักงานของพระเจ้า และยอมรับตำแหน่งในฐานะ “ลูก” ของพระองค์

เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราเป็นลูก?

ไม่ใช่เพราะเราทำตัวเรียบร้อย (เด็กๆ มักจะวุ่นวายและยุ่งเหยิงเสมอ)

แต่รู้ได้จาก “เสียงร้องเรียก” ของเราต่างหาก

ลึกๆ ในใจของเรา เมื่อเราตก อยู่ในสถานการณ์ ที่ยากลำบาก เมื่อเรารู้สึกโดดเดี่ยว หรือเมื่อเราเห็นสิ่งที่งดงาม… เสียงร้องในใจเราคืออะไร?

 เราตะโกนเรียกจักรวาล ที่กว้างใหญ่หรือเปล่า? เราตะโกนเรียกไปในความว่างเปล่าหรือไม่?

หรือว่ามีพระวิญญาณภายในของเรา ที่เอื้อมออกไปหา “บุคคล” ผู้หนึ่งโดยสัญชาตญาณ? … อับบา พ่อ พระบิดา

สัญชาตญาณนั้นแหละ คือหลักฐานยืนยันสิทธิ์ของเรา

พระเจ้าส่งพระบุตรของพระองค์ “เข้ามาในโลก” สิ้นพระชนม์เพื่อเรา 

พระองค์จะส่งพระวิญญาณ “เข้ามาในใจ” เพื่อมีชีวิตอยู่ในเรา

พระองค์ต้องการให้เรา มีความมั่นใจจากภายใน แบบเดียวกับที่พระเยซูมี พระเยซูไม่เคยต้องคอยระวังตัวแจ หรือกลัวจนต้องเดินเขย่งเท้า เบาๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าพระบิดา แต่พระองค์ทรงดำเนินชีวิตด้วยความสัมพันธ์ที่สนิทสนม และเปี่ยมด้วยความชื่นชมยินดี

ดังนั้น เช้านี้… เราเลิกการตอกบัตร

เราไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นลูก และในเมื่อเป็นลูก เราก็คือทายาท

กองมรดกนั้นเป็นของเรา พระคุณเป็นของเรา และหูของพ่อ ที่คอยรับฟัง อย่างตั้งใจ… ก็เป็นของเรา

ดังนั้นเรามาก้าวเดินเข้าสู่วันใหม่ ด้วยความมั่นใจของทายาทด้วยกัน

.

.

คำอธิษฐาน:

อับบา พระบิดาเจ้าข้า… ลูกขอเรียกตามพระนามที่พระองค์ประทานให้ ลูกขอสารภาพว่าบ่อยครั้งลูกใช้ชีวิตเหมือนทาส—หวาดกลัว วิตกกังวล และพยายามทำงานเพื่อแลกกับความรัก 

ขอบพระคุณพระองค์ที่ส่งพระเยซูมาไถ่ลูกออกจาก ตลาดค้าทาส แห่งความบาป ขอบพระคุณที่ประทานพระวิญญาณมายืนยันกับหัวใจว่า ลูกเป็นของพระองค์ วันนี้ ลูกขอปฏิเสธที่จะใช้ชีวิตด้วยความกลัว ว่าจะถูกทอดทิ้ง ลูกขอน้อมรับการเป็นทายาท โดยผ่านทางพระคริสต์ และจะก้าวเดินด้วยเสรีภาพของการเป็นบุตรของพระองค์ อาเมน

.

.

เราจะนมัสการร่วมกันในเพลง “แก้วตาดวงใจ”

Youtube Link

.

Link to today’s Morning Office