Daily Devotion

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ 2026

สัปดาห์แรกของเทศกาลมหาพรต

กลางคืนผ่านพ้นไปแล้ว และวันใหม่เปิดอยู่ เบื้องหน้าเรา

เราร่วมใจอธิษฐาน ด้วยจิตใจเป็นหนึ่งเดียว

(สงบใจ ในความเงียบ)

ในขณะที่เราชื่นชมยินดี ในของประทานแห่งวันใหม่นี้

ขอให้แสงสว่างแห่งพระพักตร์ ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

จุดไฟรักในใจของเรา เพื่อพระองค์

บัดนี้และสืบไปเป็นนิตย์

อาเมน

.

.

สดุดี 44:23-26

“ข้าแต่องค์เจ้านาย 

ขอทรงตื่นเถิด ไฉนบรรทมอยู่? 

ขอทรงตื่นขึ้นเถิด 

ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เป็นนิตย์ 

ไฉนพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสีย? 

ไฉนทรงลืมความทุกข์ยากและการที่ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกบีบบังคับ? เพราะจิตใจข้าพระองค์ทั้งหลายโน้มถึงผงคลี 

ร่างกายของพวกข้าพระองค์เกาะติดดิน 

ขอทรงลุกขึ้นมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด 

ขอทรงไถ่พวกข้าพระองค์เพื่อเห็นแก่ความรักมั่นคงของพระองค์”

พระสิริจงมีแด่พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ เหมือนในปฐมกาล บัดนี้และตลอดไปเป็นนิตย์ อาเมน

.

.

กาลาเทีย 4:8-20 

“แต่ก่อนนี้ เมื่อท่านทั้งหลายยังไม่รู้จักพระเจ้า พวกท่านเป็นทาสของสิ่งซึ่งโดยสภาพแล้วไม่ใช่เทพเจ้าเลย แต่บัดนี้ เมื่อพวกท่านรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือที่ถูกก็คือ พระเจ้าทรงรู้จักพวกท่านแล้ว ทำไมท่านทั้งหลายจึงกลับไปหาภูตผีที่ครอบงำของจักรวาลซึ่งอ่อนแอและอเนจอนาถ และอยากจะเป็นทาสของสิ่งเหล่านั้นอีก? ท่านทั้งหลายถือวัน เดือน ฤดู และปี ข้าพเจ้าเกรงว่าการที่ข้าพเจ้าได้ตรากตรำเพื่อพวกท่านนั้นจะไร้ประโยชน์ 

พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าวิงวอนพวกท่านให้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนพวกท่าน พวกท่านไม่ได้ทำผิดต่อข้าพเจ้าเลย ท่านทั้งหลายคงจำได้ว่า เมื่อข้าพเจ้าเริ่มต้นประกาศข่าวประเสริฐแก่พวกท่านนั้น ก็เป็นเพราะข้าพเจ้าเจ็บป่วยทางกาย และแม้ว่าสภาพของข้าพเจ้าจะเป็นการทดลองใจพวกท่าน ท่านทั้งหลายก็ไม่ได้ดูหมิ่นหรือรังเกียจข้าพเจ้าเลย แต่ได้ต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนกับว่าเป็นทูตสวรรค์ของพระเจ้า หรือเหมือนกับองค์พระเยซูคริสต์ ความปลื้มใจของท่านทั้งหลายหายไปไหนเสียแล้ว? เพราะว่าข้าพเจ้าเป็นพยานให้พวกท่านได้ว่า ถ้าเป็นไปได้ พวกท่านก็คงจะควักตาของท่านทั้งหลายออกให้ข้าพเจ้า บัดนี้ ข้าพเจ้าได้กลายเป็นศัตรูของท่านทั้งหลาย เพราะข้าพเจ้าบอกท่านทั้งหลายอย่างตรงไปตรงมาหรือ? คนเหล่านั้นเอาอกเอาใจท่านทั้งหลายแต่ไม่ใช่ด้วยความหวังดีเลย พวกเขาอยากจะกีดกันพวกท่าน เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เอาอกเอาใจพวกเขา การเอาอกเอาใจด้วยความหวังดีก็เป็นการดีตลอดไป ไม่ใช่เฉพาะแต่เมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกท่านเท่านั้น ลูกน้อยของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าต้องเจ็บครรภ์เพราะท่านทั้งหลายอีก จนกว่าพระคริสต์จะได้ทรงก่อร่างขึ้นในตัวท่าน ข้าพเจ้าปรารถนาจะอยู่กับพวกท่านเดี๋ยวนี้ และเปลี่ยนน้ำเสียงของข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้ามีข้อสงสัยในตัวท่านทั้งหลาย”

นี่คือพระวจนะของพระเจ้า

ขอบพระคุณพระเจ้า

.
.

บทใคร่ครวญ: จนกว่าพระคริสต์จะได้ทรงก่อร่างขึ้นในตัวท่าน 

มีความแตกต่างอย่างลึกซึ้งระหว่าง การตกแต่งห้อง กับ การให้กำเนิด

การตกแต่งเป็นเรื่องภายนอก เราสามารถเปลี่ยนผ้าม่านใหม่ ทาสีผนัง หรือทำตามตารางการปรับปรุงซ่อมแซมได้ตามต้องการ มันดูสวยดี ก็จริง แต่มันเป็นเพียงห้อง มันไม่มีชีวิต

ส่วนการให้กำเนิด การคลอดบุตร เป็นเรื่องภายใน เป็นเรื่องของชีวิต เป็นความวุ่นวายเปรอะเปื้อน เป็นความเจ็บปวด… และมันเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะนี่คือขบวนการ ที่ชีวิตได้ถือกำเนิดขึ้น

ในพระธรรมกาลาเทียบทที่ 4 เปาโลมองดูคริสตจักรแล้วกล่าวว่า “พวกท่านกำลังพยายามตกแต่งห้องกันอยู่”

พวกเขา “ถือวัน เดือน และฤดูกาล” พวกเขากำลังรับเอาวิถีปฏิบัติทางศาสนาที่ดูเรียบร้อยและเคร่งครัดมาใช้ พวกเขากำลังรักษากฎระเบียบ

แต่เปาโลไม่ได้ประทับใจเลย มิหนำซ้ำ ท่านยังรู้สึกหวาดหวั่น

“ข้าพเจ้าเกรงว่าการที่ข้าพเจ้าได้ตรากตรำเพื่อท่านนั้นจะไร้ประโยชน์”

ทำไมเปาโลถึงพูดแบบนั้น? นั่นเพราะ แม้ว่าเราสามารถรักษางานเทศกาลทางศาสนาได้ครบทุกวันในปฏิทินคริสตจักร แต่เป็นไปได้ว่าจิตวิญญาณข้างในกลับยังคงว่างเปล่า

เปาโลบอกว่าเป้าหมายของข่าวประเสริฐไม่ใช่ การถือรักษา (Observation) แต่คือ การก่อร่างขึ้นใหม่ (Formation)

“ลูกน้อยของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าต้องเจ็บท้องเพราะท่านอีก จนกว่าพระคริสต์จะได้ทรงก่อร่างขึ้นในตัวท่าน!”

นี่คือความหมายของชีวิตคริสเตียน มันคือกระบวนการ ที่พระวิญญาณทรงนำ “DNA” ของพระเยซู นั่นคือความรักของพระองค์ ความถ่อมใจของพระองค์ ความอดทนของพระองค์ และความวางใจในพระบิดา มาปลูกฝังและทำให้เติบโตขึ้นภายในบุคลิกภาพของเรา

มันหมายความว่าเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อชีวิตของเราถูกบีบคั้น ถูกกดดัน เหมือนผลส้ม ที่ถูกคั้นน้ำ ถ้าชีวิตเราถูกกดดัน ถูกคั้น สิ่งที่ออกมา จะเป็น “พระเยซู” ไม่ใช่ “ตัวเรา”

สิ่งนี้อธิบายว่าทำไมชีวิตคริสเตียนจึงมักไม่สุขสบาย

หากเรารู้สึกเหมือนกำลังถูกทดสอบ ถูกยืดขยายจนเครียดในช่วงเทศกาลมหาพรตนี้  หากเรารู้สึกเหมือนตัวตนเก่าๆ กำลังถูกเบียดตกขอบไป หรือหากเรารู้สึกต้องเผชิญความทุกข์ เหมือน “เจ็บท้องคลอด” ในจิตวิญญาณ ขอพระเจ้าเสริมกำลัง ให้เรามีกำลังใจ และรู้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งไร้ค่า นี่ไม่ใช่ความตาย แต่มันคือ ขบวนการ การก่อร่าง ขบวนการ การให้กำเนิด

พระคริสต์กำลังขยายพื้นที่ของพระองค์ในชีวิตเรา

ชาวกาลาเทียอยากหวนกลับไปหา “วิญญาณต่างๆ ที่ครอบงำ…ซึ่งอ่อนแอและอเนจอนาถ” เพราะมันง่าย หลักเกณฑ์ทางศาสนา รายการเช็คลิสต์ ข้อปฏิบัติ นั้นง่าย รายการที่มี “สิ่งที่ทำได้ และสิ่งที่ห้ามทำ” นั้นปลอดภัย

แต่การตั้งครรภ์นั้นมีความเสี่ยง มันเรียกร้องทุกอนูของร่างกายของเรา

เช่นเดียวกัน พระเยซูทรงเรียกร้องตัวตนทั้งหมดของเรา

เช้านี้ อย่าพอใจแค่ หลักปฎิบัติ ทางศาสนา อย่าสักแต่ว่า “ถือ” เทศกาล มหาพรต ว่าอะไรกินได้ กินไม่ได้ ทำได้ ทำไม่ได้

แต่จงยอมจำนนต่อ “การก่อร่างขึ้นของพระคริสต์ ในตัวเรา” 

อธิษฐานกับพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่า “เชิญพระองค์ทำสิ่งที่พระองค์ต้องทำเถิด—ขยายชีวิต ขยายขอบเขต ข้าพระองค์ เปลี่ยนแปลงข้าพระองค์  กระทำกิจของพระองค์ ภายในข้าพระองค์ —จนกว่าข้าพระองค์ จะเป็นเหมือนองค์พระบุตร”

คำอธิษฐาน:

ข้าแต่พระบิดา ลูกขอสารภาพว่าบ่อยครั้งลูกเลือกความปลอดภัยของหลักเกณฑ์ทางศาสนา มากกว่าความเสี่ยง ในความสัมพันธ์ ลูกมัวแต่ถือรักษาวันเวลา แต่ละเลยการก่อร่างสร้างชีวิตใหม่ วันนี้ลูกขอให้พระองค์เติบโตขึ้นภายในใจลูก 

ขอให้ความอดทนของพระองค์เข้ามาแทนที่ความรีบเร่งของลูก 

ขอความรักของพระองค์เข้ามาแทนที่การตัดสิน พิพากษาผู้อื่น ของลูก 

ลูกขอน้อมรับ ‘ความเจ็บปวดของการ “ก่อร่าง ให้กำเนิด” ซึ่งเป็น กระบวนการชำระให้บริสุทธิ์ โดยวางใจว่าพระองค์กำลังกระทำกิจ ที่งดงามในตัวลูก โปรดสร้างลูกให้เป็นตามพระฉายาของพระองค์ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม อาเมน

.

.

เรานมัสการด้วยกันในเพลง เครื่องบูชาที่หายใจ

.

.เราจะนมัสการร่วมกันในเพลง “แก้วตาดวงใจ”

Youtube Link

.

Link to today’s Morning Office